شکستگی استخوان شانه

علائم شکستگی استخوان شانه یا کتف + درمان

شکستگی استخوان شانه یکی از آسیب‌های جدی است که می‌تواند به دلیل ضربه مستقیم، سقوط، یا فشار بیش از حد به این ناحیه رخ دهد. این نوع شکستگی می‌تواند به شدت عملکرد حرکتی و کیفیت زندگی فرد را تحت تأثیر قرار دهد. درمان مناسب و به‌موقع این آسیب، شامل ترکیبی از مراقبت‌های پزشکی، توانبخشی و در برخی موارد جراحی، برای بازگشت به فعالیت‌های روزمره ضروری است. درک علل، علائم و روش‌های درمانی این آسیب به بیماران کمک می‌کند تا روند بهبودی سریع‌تر و موثرترین را تجربه کنند.

 شکستگی استخوان  کتف چیست؟

 شکستگی استخوان  کتف

شکستگی استخوان کتف (به انگلیسی Shoulder bone fracture) به شکستگی یا ترک‌خوردگی استخوان بزرگ و مثلثی‌شکلی گفته می‌شود که در پشت شانه قرار دارد و به عنوان یک نقطه اتصال مهم برای عضلات و استخوان‌های دیگر در ناحیه شانه عمل می‌کند. این نوع شکستگی نسبتاً نادر است و معمولاً به دلیل ضربه‌های شدید یا تصادفات شدید رخ می‌دهد. 

🔗بیشتر بخوانید : عفونت استخوان بعد از شکستگی

انواع شکستگی استخوان کتف

شکستگی‌های استخوان کتف ممکن است در قسمت‌های مختلف آن رخ دهد، از جمله:

  • بدنه کتف (Scapular body): این ناحیه پهن و مسطح است که در وسط کتف قرار دارد.
  • گردن کتف (Scapular neck) :  قسمتی که بدنه کتف را به زائده گلنوئید وصل می‌کند.
  • زائده گلنوئید (Glenoid cavity): جایی که سر استخوان بازو در آن قرار می‌گیرد و به عنوان مفصل شانه عمل می‌کند.
  • زائده کوراکوئید (Coracoid process): یک زائده کوچک در جلوی کتف.
  • زائده آکرومیون (Acromion process): زائده‌ای در پشت کتف که به عنوان نقطه اتصال عضلات و استخوان ترقوه عمل می‌کند.

علائم  شکستگی استخوان  کتف چیست؟

شکستگی استخوان کتف (اسکاپولا) علائم مختلفی دارد که بسته به شدت و محل شکستگی می‌تواند متفاوت باشد. در زیر برخی از علائم رایج این نوع شکستگی آورده شده است:

  • درد شدید : درد معمولاً در ناحیه پشت شانه و بالای بازو احساس می‌شود.  این درد ممکن است شدید و ناگهانی باشد و با حرکت شانه و بازو تشدید شود.
  • تورم و کبودی : تورم معمولاً در ناحیه شانه و اطراف آن رخ می‌دهد. کبودی ممکن است در ناحیه آسیب‌دیده ظاهر شود و ممکن است تا بازو و کمر نیز گسترش یابد.
  • کاهش حرکت : ممکن است حرکت شانه و بازو به ویژه در بالا بردن دست، به دلیل درد و تورم، محدود شود. سفتی و محدودیت در حرکت ممکن است حتی پس از کاهش درد نیز ادامه یابد.
  • تغییر شکل : در برخی موارد، ممکن است تغییر شکل یا برآمدگی غیرطبیعی در ناحیه کتف دیده شود. 
  • صدای غیر طبیعی : در هنگام حرکت شانه، ممکن است صداهای غیرطبیعی مانند خرد شدن یا ترکیدن شنیده شود.
  • حساسیت به لمس : ناحیه آسیب‌دیده به لمس حساس و دردناک خواهد بود.
  • ضعف عضلانی : ممکن است بیمار در بالا بردن یا حرکت دادن بازو به دلیل ضعف عضلات اطراف کتف دچار مشکل شود.
  • مشکلات تنفسی : به دلیل نزدیکی کتف به قفسه سینه، ممکن است تنفس عمیق یا سرفه باعث درد شود.
  • بی‌حسی و گزگز : در برخی موارد، به دلیل فشار روی عصب‌ها، ممکن است بی‌حسی یا احساس گزگز در بازو و دست وجود داشته باشد.

درمان  شکستگی استخوان  کتف

درمان شکستگی استخوان کتف (اسکاپولا) به نوع، محل و شدت شکستگی بستگی دارد. بیشتر شکستگی‌های کتف به صورت محافظه‌کارانه درمان می‌شوند، اما در برخی موارد نیاز به جراحی نیز وجود دارد. در زیر مراحل مختلف درمانی آورده شده است:

  • درمان غیر جراحی (محافظه‌کارانه) : این روش معمولاً برای اکثر شکستگی‌های استخوان کتف که جابه‌جایی کمی دارند یا بدون جابه‌جایی هستند، مناسب است.
  • استراحت و ثابت‌سازی :  استفاده از اسلینگ یا آتل برای ثابت‌سازی شانه و کاهش حرکت. این کار به بهبود استخوان کمک می‌کند. معمولاً بیمار باید 2-4 هفته از اسلینگ استفاده کند تا استخوان‌ها شروع به بهبود کنند.
  • داروهای ضد درد و ضد التهاب : برای کاهش درد، ممکن است پزشک داروهای مسکن تجویز کند. داروهای ضد التهاب غیر استروئیدی (NSAIDs): برای کاهش التهاب و تورم توصیه می شوند.
  • کمپرس سرد : در روزهای اول پس از آسیب، استفاده از کمپرس سرد روی ناحیه آسیب‌دیده می‌تواند به کاهش درد و تورم کمک کند.
  • فیزیوتراپی: بعد از دوره اولیه استراحت، فیزیوتراپی برای بازیابی دامنه حرکتی و تقویت عضلات اطراف کتف آغاز می‌شود.
  • تمرینات کششی و تقویتی: تمرینات خاص برای بهبود حرکت و تقویت عضلات تحت نظر فیزیوتراپیست انجام می‌شود.
  • درمان جراحی : در مواردی که شکستگی شدید باشد یا شکستگی همراه با جابه‌جایی قابل توجه باشد، ممکن است نیاز به جراحی باشد.
  • تثبیت : استفاده از پلاک‌ها و پیچ‌ها برای تثبیت قطعات شکسته استخوان. در برخی موارد، از میله‌های فلزی برای نگه‌داشتن استخوان‌ها در جای خود استفاده می‌شود.
  • بازسازی مفصل : در صورتی که شکستگی زائده گلنوئید (محل اتصال مفصل شانه) رخ دهد، ممکن است نیاز به بازسازی مفصل باشد.
  • مراقبت‌های پس از درمان : برای بررسی روند بهبود استخوان و اطمینان از اینکه قطعات در جای خود باقی مانده‌اند.

علت شکستگی کتف

شکستگی کتف (اسکاپولا) معمولاً به دلیل ضربه‌های شدید و مستقیم به شانه یا سقوط از ارتفاع رخ می‌دهد. این نوع شکستگی نسبتاً نادر است، زیرا استخوان کتف به دلیل موقعیت آن در بدن و پوشیده شدن توسط عضلات و بافت‌های نرم، به طور طبیعی محافظت می‌شود. در زیر به برخی از علل شایع شکستگی کتف اشاره شده است:

  • تصادفات رانندگی : برخورد مستقیم و شدید در تصادفات رانندگی می‌تواند منجر به شکستگی کتف شود. در برخی موارد، باز شدن کیسه هوا به صورت ناگهانی می‌تواند باعث آسیب به شانه و شکستگی کتف شود.
  • سقوط : سقوط از ارتفاع بالا، مانند سقوط از نردبان یا ساختمان، می‌تواند باعث شکستگی کتف شود. افتادن‌های شدید در فعالیت‌های روزمره، به ویژه در افراد مسن، نیز می‌تواند منجر به شکستگی شود.
  • ورزش‌های برخوردی : ورزش‌هایی مانند فوتبال، راگبی، هاکی و کشتی که دارای برخوردهای فیزیکی شدید هستند، می‌توانند باعث شکستگی کتف شوند.
  • دوچرخه‌سواری و اسکی: سقوط‌های شدید در ورزش‌هایی مانند دوچرخه‌سواری و اسکی نیز می‌تواند به شکستگی کتف منجر شود.
  • صدمات شغلی: در محیط‌های کاری صنعتی، سقوط اشیا سنگین روی شانه یا برخورد با تجهیزات می‌تواند باعث شکستگی کتف شود.

ترمیم علت شکستگی کتف چقدر زمان می برد؟

زمان بهبود و ترمیم شکستگی استخوان کتف به عوامل متعددی بستگی دارد، از جمله نوع و محل شکستگی، شدت آسیب، سن و وضعیت سلامت عمومی بیمار، و رعایت دقیق توصیه‌های درمانی. به طور کلی، زمان بهبود معمولاً به شرح زیر است:

  • استراحت و تثبیت اولیه : مدت زمان استفاده از اسلینگ یا آتل: برای اکثر شکستگی‌های کتف، استفاده از اسلینگ یا آتل به مدت 2-4 هفته توصیه می‌شود تا استخوان‌ها در جای خود تثبیت شوند و شروع به بهبود کنند.
  • ترمیم استخوان : معمولاً ترمیم اولیه استخوان کتف بین 6 تا 8 هفته طول می‌کشد. در این دوره، استخوان‌ها شروع به جوش خوردن و پیوند مجدد می‌کنند. بهبود کامل استخوان ممکن است تا 3 ماه یا بیشتر طول بکشد، بسته به پیچیدگی شکستگی و پاسخ بدن به درمان.
  • فیزیوتراپی و بازتوانی : فیزیوتراپی معمولاً پس از دوره اولیه تثبیت، یعنی حدود 4 هفته پس از آسیب، آغاز می‌شود. دوره فیزیوتراپی می‌تواند بین 6 تا 12 هفته یا بیشتر طول بکشد، این مدت زمان بسته به پیشرفت بیمار و نیاز به بازگشت کامل دامنه حرکتی و قدرت عضلات است.
  • عوامل تاثیرگذار بر زمان بهبود :  شکستگی‌های ساده و بدون جابه‌جایی سریع‌تر بهبود می‌یابند، در حالی که شکستگی‌های پیچیده‌تر و با جابه‌جایی نیاز به زمان بیشتری برای ترمیم دارند.
  • سلامت عمومی بیمار: بیماران جوان‌تر و سالم‌تر معمولاً سریع‌تر بهبود می‌یابند. شرایط مزمن مانند دیابت، پوکی استخوان، یا اختلالات تغذیه‌ای می‌توانند روند بهبود را کندتر کنند.
  • رعایت دستورات پزشکی: پیروی دقیق از دستورات پزشکی، شامل استفاده منظم از اسلینگ، انجام تمرینات فیزیوتراپی و پرهیز از فعالیت‌های سنگین، می‌تواند زمان بهبود را بهینه کند.
مطالب مرتبط
دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *