زانوی پرانتزی از جمله مشکلاتی است که بسیاری از افراد به آن مبتلا شدهاند. این مشکل از جمله ناهنجاریهای رایج در ناحیه پا است که در صورت بروز آن فرم پاها از هم باز میشوند. بهطور کلی پاها در حالت طبیعی صاف هستند، اما بیمارانی که به این عارضه مبتلا شدهاند، معمولاً وضعیت پرانتزی شدن پاهای خود را تجربه کنند. در ادامه به معرفی برخی نکات مهم دیگر در خصوص علل بروز پای پرانتزی و روشهای موثر برای درمان آن میپردازیم.
زانوی پرانتزی چیست؟
بیماری زانوی پرانتزی از جمله مشکلاتی است که در صورت بروز، پا به سمت داخل خم میشود و این وضعیت در حالی رخ میدهد که مچ پا در تماس با یکدیگر هستند. این اختلال با عنوان پای پرانتزی نیز شناخته میشود و در برخی موارد ممکن است، یک نشانه در خصوص ابتلا به بیماریهای دیگر تلقی شود. اختلال معمولاً به کمک روشهای مختلفی درمان میشود و بروز آن در میان کودکان و نوزادان نیز مشاهده شده است.
بیشتر بخوانید : پای پرانتزی چیست
علت پرانتزی شدن زانو ها
عوامل مختلفی در پرانتزی شدن زانوهای افراد نقش دارند. در این بخش هر یک از عوامل موثر در بروز زانوی پرانتزی را برای شما شرح خواهیم داد:
- آرتروز: از جمله عواملی که در بروز پرانتزی شدن زانوها نقش بسزایی دارد، آرتروز است. آرتروز معمولاً در میان بزرگسالان مشاهده میشود بنابراین این عامل باعث ایجاد پرانتزی شدن زانو در بزرگسالان خواهد شد. افرادی که مبتلا به آرتروز هستند، مشکلاتی در ناحیه غضروف و استخوان زانوها را احساس خواهند کرد. به هر میزان که ساییدگی این بخش افزایش پیدا کند، فرم پا تغییر یافته و در نهایت شبیه به پرانتز میشود.
- استئوآرتریت: افرادی که با ساییدگی بسیار زیاد زانوها مواجه هستند یا به عارضه استئوآرتریت مبتلا شدهاند، به دلیل تحمل بسیار زیاد فشار در ناحیه زانوها، ممکن است در اثر تغییر حالت این ناحیه به عارضه پای پرانتزی نیز مبتلا شوند.
- راشیتیسم: از دیگر عواملی در بروز این عارضه نقش بسزایی دارد، نرمی استخوان پا یا راشیتیسم است. افرادی که با کاهش مواد معدنی مورد نیاز خود بدن خود مواجه هستند، راشیتیسم را تجربه میکنند و در نهایت به اختلال پای پرانتزی مبتلا میشوند.
- رشد کودکان: در برخی موارد ممکن است رشد طبیعی کودکان منجر به بروز پای پرانتزی در آنها شود. در صورتی که پای کودک همتراز نباشد، احتمال بروز این عارضه افزایش پیدا خواهد کرد.
- بلانت: این عارضه معمولا در دوران کودکی و نوجوانی بروز پیدا میکند و در نهایت منجر به ابتلای پای پرانتزی در آنها میشود. اصلیترین اندامهای درگیر در این عارضه استخوان ساق پا است.
علائم زانو پرانتزی
بیمارانی که به مشکلات مربوط به زانو پرانتزی مبتلا شدهاند معمولاً برخی نشانههای رایج را در ناحیه پاهای خود مشاهده خواهند کرد. در این بخش به معرفی علائم رایج زانوهای پرانتزی میپردازیم:
- وارد شدن فشار زیاد به زانوها
- احساس درد شدید در ناحیه زانو
- ایجاد حالت کمان در بخش ساق پا
- کاهش دامنه حرکتی بیمار
- احساس درد در لگن
- کاهش ثبات در زانوها
- ایجاد مشکل در هنگام دویدن
- ناتوانی در پیاده روی
تشخیص زانوی پرانتزی
شاید برای شما نیز این پرسش ایجاد شود که تشخیص پای پرانتزی چگونه انجام میشود. تشخیص مشکلات مربوط به زانوهای پرانتزی در بیماران به شرح زیر است:
- معاینه فیزیکی: اولین راه تشخیص این عارضه، انجام معاینه فیزیکی توسط پزشکان متخصص در این حوزه است. به کمک این روش بیمار در مییابد که آیا فرد به مشکل پای پرانتزی مبتلا شده است یا خیر. همچنین پزشک متخصص فاصله میان زانوها را مورد بررسی قرار میدهد و آن اندازهگیری میکند تا بدین صورت بروز این عارضه را تشخیص دهد. در مواردی ممکن است از بیمار بخواهید که در وضعیت ایستاده قرار گیرد. در صورتی که مچ پاهای بیمار به یکدیگر بچسبند، اما در هنگام ایستادن زانوها از یکدیگر فاصله داشته باشند، پزشک تشخیص میدهد که بیمار به زانوی پرانتزی مبتلا شده است.
- آزمایش خون: در برخی موارد پزشک برای تشخیص این مشکل و علتیابی تخصصی آن، برای بیمار آزمایش خون تجویز میکند. به کمک این آزمایش برخی مشکلات مهم دیگر که احتمال بروز این عارضه را افزایش میدهند تشخیص داده میشوند.
- تصویربرداری: در نهایت ممکن است برای ارزیابی کلی وضعیت بیمار انجام برخی روشهای تصویربرداری را برای او تجویز شود. تصویربرداری به کمک اشعه ایکس یا انجام رادیوگرافی بهترین گزینه برای تشخیص زانوهای پرانتزی هستند.
پیشگیری
با توجه به تحقیقات صورت گرفته هیچ روشی برای جلوگیری از بروز پای پرانتزی وجود ندارد. اما در برخی موارد ممکن است با استفاده از رژیم غذایی مناسب و مصرف ویتامین D مانع از بروز بیماریهای همچون راشیتیسم شد و در نهایت از ایجاد پای پرانتزی جلوگیری کرد. همچنین کودکانی که در سنین پایین مبتلا به این عارضه هستند، میتوانند با قرار گرفتن تحت نظر پزشک متخصص مانع از تشدید عوارض این عارضه در بلند مدت شوند.
ما در این مقاله برخی نکات مهم در خصوص مشکل زانوی پرانتزی در افراد را بیان کردیم. به طور کلی، عوامل مختلفی در بروز این عارضه نقش دارند و مشکلات مربوط به مفاصل بدن همچون آرتروز، راشیتیسم و سایر موارد دیگر جزء آنها هستند. مراجعه به یک پزشک متخصص در این حوزه از اهمیت بسیار زیادی برخوردار است و میتواند به شما در درمان این اختلال کمک کند. شما میتوانید به کمک استفاده از برنامه جامع و دقیق که توسط پزشک به شما ارائه میگردد، به مقابله با این عارضه بپردازید و مشکلات مرتبط به آن را برطرف کنید.
عوارض زانوی پرانتزی
زانوی پرانتزی یا ژنو والگوم می تواند منجر به چندین عارضه و مشکلات متعددی شود. برخی از عوارض رایج آن عبارتند از:
- درد و التهاب زانو: زانوی پرانتزی می تواند فشار بیشتری را بر روی مفصل زانو وارد کند که باعث درد و التهاب می شود.
- محدودیت حرکتی: تغییر در زاویه و وضعیت زانو می تواند به محدودیت در دامنه حرکتی زانو منجر شود.
- آرتروز زودرس: فشار نامتقارن بر مفصل زانو ممکن است به سایش زودرس غضروف و آرتروز کمک کند.
- بیثباتی و لیگامان های آسیب دیده: زانوی پرانتزی می تواند به آسیب لیگامان ها و ناپایداری مفصلی منجر شود.
- خستگی عضلات ران و پا: تغییر در مکانیک حرکتی پا و زانو ممکن است به خستگی عضلات اندام تحتانی منجر شود.
- اختلال در راه رفتن و ایستادن: زانوی پرانتزی می تواند در نحوه قرارگیری پاها و راه رفتن اختلال ایجاد کند.
- افزایش خطر زمین خوردن و آسیب دیدگی: بیثباتی و تغییر در مکانیک حرکتی می تواند به افزایش خطر زمین خوردن و آسیب ها منجر شود.
پیشگیری و درمان به موقع این مشکل توسط متخصصان ارتوپدی اهمیت بسیار زیادی دارد.
سوالات متداول زانوی پرانتزی
به طور کلی کودکانی که دچار مشکلات مربوط به زانوی پرانتزی هستند معمولا در دوره شیرخوارگی قرار دارند و غالبا چاق هستند. همچنین افرادی که به بیماری بلانت مبتلا هستند. نیز در مواردی مشاهده شده است که با چاقی مفرط روبرو میباشند. در نتیجه میتوان گفت که افزایش وزن میتواند در بروز پای پرانتزی موثر باشد.
معمولا کودکان از دوره نوزادی تا سن ۳ سالگی مستعد ابتلا به این اختلال هستند.
بسیاری از افرادی که در سنین پایین به این عارضه مبتلا شدهاند؛ میتوانند به کمک استفاده از بریس، مشکلات مربوط به زانوی پرانتزی را درمان کنند. بهطور کلی این مشکل تا قبل از ۴ سالگی قابل درمان است. اما اگر این وضعیت تا پس از سن ۴ سالگی تداوم پیدا کند، ممکن است لازم باشد که بیمار برای بهبود این وضعیت نسبت به انجام جراحی پای پرانتزی اقدام کند.